Αν όλα τα 'χες σχεδιάσει και το νόημα ήλπιζες πώς κρατάς
εξήγησε μου ετούτο το μπερδεμένο κουβάρι που βρέθηκε στα σκαλιά μου.
άκρη δεν έβγαλα, ίσως εσύ να χεις την λύση.
Με παιδεύει ώρα τώρα,το 'χω ψάξει από όλες τις πλευρές, μα μάταιες οι προσπάθειες.
τη μια βρίσκω κλωστή και λέω είναι πόνος μα στη στιγμή το χρώμα της αλλάζει.οργή φωνάζει μα ούτε και αυτό πείθει.
Μυστικά κρατά καλά κρυμμένα από χώρες σκοτεινές, κρυμμένες στα καταβάθια της ψυχής, ιερά και απρόσιτα,ακατάληπτα για τον δικό μας νου.
Αράδιασε μου το αλφάβητό σου επιτέλους, να λευτερωθούμε πια
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου